روزمرگی ها

بهش میگن تغییر، شرروع یک مسیر جدید. زندگی جدید. اما من می دونم چیزی عوض نشده، من عوض نشدم؛ عوض نمی شم؛ فقط اطرافم رو عوض می کنم، نگاهم رو به زندگی و افکارم، و از همه مهمتر؛ باورم. باور اینکه تو برای من نیستی، بدترین باوری است که باید عوضش کنم َ پ ن: تمام کلاسها و آزمون های موسسه ثبت نام کردم ! پ ن: با سماجت خاصی کلاس خط رو هم می رم، استادم میگه تو استعداد فوق العاده ای داری ... چقدر لذت بخشه ازت تعریف می کنند، دومین جلسه انقدر ازم تعریف کرد و به وجد اومده بود که می خواستم از خوشی غش کنم !! پ ن: میان زندگی روزمره، گاهی که یادم می رود نیستی، می خندم، وقتی به خودم می آیم و جای نبودنت را حس می کنم، درد عظیمی وجودم را می گیرد ....